Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Abolfazl Vahidi was a 13-year-old child laborer living in Tehran. Having lost his mother three years prior to his death, he worked in a shoe workshop to support himself and save for the future. He is remembered by those who knew him as a boy who harbored modest childhood dreams, such as owning a pair of foreign sneakers, while working hard beyond his years. On January 8, 2026, during protests in the Naziabad neighborhood of Tehran, Abolfazl was killed when security forces shot him in the neck with live ammunition. Following his disappearance, his family searched for him in a state of distress for three days. They eventually located his body among many others at the Kahrizak forensic medicine facility. Abolfazl was killed just one month before his 14th birthday. His story has become a poignant symbol of the many young lives and stolen childhoods lost during the protest movement.

ابوالفضل وحیدی، نوجوان ۱۳ ساله و کودک کار ساکن تهران، یکی از جان‌باختگان جنبش اعتراضی است. او که سه سال پیش از کشته شدنش مادر خود را از دست داده بود، در یک کارگاه کفاشی کار می‌کرد. از او به عنوان نوجوانی یاد می‌شود که با وجود سختی‌های زندگی و کارگری در سن کم، آرزوهای ساده‌ای چون خریدن یک جفت کتانی خارجی را در سر داشت. در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴، در جریان تجمعات اعتراضی در محله نازی‌آباد تهران، ابوالفضل با شلیک مستقیم گلوله نیروهای امنیتی به گردنش جان باخت. پس از سه روز بی‌خبری و جست‌وجوی مضطربانه، خانواده‌اش پیکر بی‌جان او را در سوله پزشکی قانونی کهریزک شناسایی کردند. ابوالفضل در حالی که تنها یک ماه تا تولد ۱۴ سالگی‌اش باقی مانده بود، جان خود را از دست داد. روایت زندگی او و رویاهای ناتمامش، به نمادی از معصومیت و کودکی‌های ربوده شده در جریان وقایع اخیر تبدیل شده است.